gedælan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gedælan

Infinitive

ġedǣlan
ġedǣlenne

Participles

Presentġedǣlende
Pastġedǣled

Indicative

Present

1st sing.ġedǣle
2nd sing.ġedǣlest; ġedǣlst
3rd sing.ġedǣleþ; ġedǣlþ
1st plur.ġedǣlaþ
2nd plur.ġedǣlaþ
3rd plur.ġedǣlaþ

Past

1st sing.ġedǣlde
2nd sing.ġedǣldest
3rd sing.ġedǣlde
1st plur.ġedǣldon
2nd plur.ġedǣldon
3rd plur.ġedǣldon

Subjunctive

Present

1st sing.ġedǣle
2nd sing.ġedǣle
3rd sing.ġedǣle
1st plur.ġedǣlen
2nd plur.ġedǣlen
3rd plur.ġedǣlen

Past

1st sing.ġedǣlde
2nd sing.ġedǣlde
3rd sing.ġedǣlde
1st plur.ġedǣlden
2nd plur.ġedǣlden
3rd plur.ġedǣlden

Imperative

Singularġedǣl
Pluralġedǣlaþ

Verbs conjugated like 'gedælan'

gedælan,

Etymology

From ġe- + dǣlan. Cognate with Old Saxon gidelian, Gothic 𐌲𐌰𐌳𐌰𐌹𐌻𐌾𐌰𐌽 (gadailjan). See: Old Saxon 'gidelian'.

Sample Sentences

  • wlonc bī wealle. · Sume wīġ fornōm,
  • ferede in forðweġe; · sumne fugel ōþbær
  • ofer hēanne holm; · sumne sē hāra wulf
  • dēaðe ġedǣlde, · sumne drēoriġhlēor
  • in eorðsċræfe · eorl ġehȳdde. (proud by the wall. The war took away some men,
  • carried into the forth-way; a bird bore away someone
  • over deep sea; the grey wolf shared someone with death;
  • a sad-faced warrior hid someone in earthen cave.) [10th century, The Wanderer:]

Cognates

-