forsittan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of forsittan

Infinitive

forsittan
forsittenne

Participles

Presentforsittende
Pastforseten

Indicative

Present

1st sing.forsitte
2nd sing.forsitst
3rd sing.forsitt; forsit
1st plur.forsittaþ
2nd plur.forsittaþ
3rd plur.forsittaþ

Past

1st sing.forsæt
2nd sing.forsǣte
3rd sing.forsæt
1st plur.forsǣton
2nd plur.forsǣton
3rd plur.forsǣton

Subjunctive

Present

1st sing.forsitte
2nd sing.forsitte
3rd sing.forsitte
1st plur.forsitten
2nd plur.forsitten
3rd plur.forsitten

Past

1st sing.forsǣte
2nd sing.forsǣte
3rd sing.forsǣte
1st plur.forsǣten
2nd plur.forsǣten
3rd plur.forsǣten

Imperative

Singularforsite
Pluralforsittaþ

Etymology

From for- + sittan.

Sample Sentences

Cognates

-