Participles
| Present | blinnende |
| Past | blunnen |
Indicative
Present
| 1st sing. | blinne |
| 2nd sing. | blinst |
| 3rd sing. | blinþ |
| 1st plur. | blinnaþ |
| 2nd plur. | blinnaþ |
| 3rd plur. | blinnaþ |
Past
| 1st sing. | blann |
| 2nd sing. | blunne |
| 3rd sing. | blann |
| 1st plur. | blunnon |
| 2nd plur. | blunnon |
| 3rd plur. | blunnon |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | blinne |
| 2nd sing. | blinne |
| 3rd sing. | blinne |
| 1st plur. | blinnen |
| 2nd plur. | blinnen |
| 3rd plur. | blinnen |
Past
| 1st sing. | blunne |
| 2nd sing. | blunne |
| 3rd sing. | blunne |
| 1st plur. | blunnen |
| 2nd plur. | blunnen |
| 3rd plur. | blunnen |
Imperative
| Singular | blinn |
| Plural | blinnaþ |
Verbs similar to 'blinnan'
linnan,
bannan,
beginnan,
beirnan,
bindan,
birnan,
blandan,
blencan,
blendan,
blican,
Etymology
From Proto-West Germanic *bilinnan, from Proto-Indo-European *ley-, *leya- (“to deflect, turn away, vanish, slip”), equivalent to be- + linnan. Cognate with Old High German bilinnan (“to yield, stop, forlet, give away”). See: Old High German 'bilinnan'.
Verbs referencing "blinnan"
English
blin, Middle English
blinnen.
Sample Sentences
Cognates
-