bismerian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of bismerian

Infinitive

bismerian
bismerienne

Participles

Presentbismeriende
Past(ġe)bismered; (ġe)bismerod

Indicative

Present

1st sing.bismerie; bismeriġe
2nd sing.bismerest; bismerast
3rd sing.bismereþ; bismeraþ
1st plur.bismeriaþ
2nd plur.bismeriaþ
3rd plur.bismeriaþ

Past

1st sing.bismerede; bismerode
2nd sing.bismeredest; bismerodest
3rd sing.bismerede; bismerode
1st plur.bismeredon; bismerodon
2nd plur.bismeredon; bismerodon
3rd plur.bismeredon; bismerodon

Subjunctive

Present

1st sing.bismerie; bismeriġe
2nd sing.bismerie; bismeriġe
3rd sing.bismerie; bismeriġe
1st plur.bismerien; bismeriġen
2nd plur.bismerien; bismeriġen
3rd plur.bismerien; bismeriġen

Past

1st sing.bismerede; bismerode
2nd sing.bismerede; bismerode
3rd sing.bismerede; bismerode
1st plur.bismereden; bismeroden
2nd plur.bismereden; bismeroden
3rd plur.bismereden; bismeroden

Imperative

Singularbismere; bismera
Pluralbismeriaþ

Verbs conjugated like 'bismerian'

bismerian, grimsian, herian, temian, werian,

Etymology

From Proto-West Germanic *bismarjan. Cognate with Old High German bismerien (“to mock”).

Sample Sentences

  • Þā þe bismeriaþ ōþre menn oft ne magon nān gōd þing be him selfum seċġan. (Those who make fun of other people often can't say a single good thing about themselves.)
  • Sē ġedwolmann þearle bismerode þā bisċopas mid his sprǣċe. (The heretic annoyed the bishops greatly with his speech.)

Cognates

-