Participles
| Present | benimende |
| Past | benumen |
Indicative
Present
| 1st sing. | benime |
| 2nd sing. | benimest; benimst |
| 3rd sing. | benimeþ; benimþ |
| 1st plur. | benimaþ |
| 2nd plur. | benimaþ |
| 3rd plur. | benimaþ |
Past
| 1st sing. | benōm |
| 2nd sing. | benōme |
| 3rd sing. | benōm |
| 1st plur. | benōmon |
| 2nd plur. | benōmon |
| 3rd plur. | benōmon |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | benime |
| 2nd sing. | benime |
| 3rd sing. | benime |
| 1st plur. | benimen |
| 2nd plur. | benimen |
| 3rd plur. | benimen |
Past
| 1st sing. | benōme |
| 2nd sing. | benōme |
| 3rd sing. | benōme |
| 1st plur. | benōmen |
| 2nd plur. | benōmen |
| 3rd plur. | benōmen |
Imperative
| Singular | benim |
| Plural | benimaþ |
Verbs similar to 'beniman'
geniman,
animan,
becuman,
begieman,
begyman,
belifan,
belimpan,
bemiþan,
bendan,
benemnan,
Etymology
From Proto-Germanic *binemaną (“to take away”). Equivalent to be- + niman. See: Proto-Germanic '
*binemaną'.
Verbs referencing "beniman"
English
benim.
Sample Sentences
Cognates
-