Infinitive
| āgan; āgān |
| āgenne; āgānne |
Participles
| Present | āgende; āgānde |
| Past | (ġe)āgen; āgān |
Indicative
Present
| 1st sing. | āh; āgā |
| 2nd sing. | āhst; āgǣst |
| 3rd sing. | āh; āgǣþ |
| 1st plur. | āgon; āgāþ |
| 2nd plur. | āgon; āgāþ |
| 3rd plur. | āgon; āgāþ |
Past
| 1st sing. | āhte; āēode |
| 2nd sing. | āhtest; āēodest |
| 3rd sing. | āhte; āēode |
| 1st plur. | āhton; āēodon |
| 2nd plur. | āhton; āēodon |
| 3rd plur. | āhton; āēodon |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | āge; āgā |
| 2nd sing. | āge; āgā |
| 3rd sing. | āge; āgā |
| 1st plur. | āgen; āgān |
| 2nd plur. | āgen; āgān |
| 3rd plur. | āgen; āgān |
Past
| 1st sing. | āhte; āēode |
| 2nd sing. | āhte; āēode |
| 3rd sing. | āhte; āēode |
| 1st plur. | āhten; āēoden |
| 2nd plur. | āhten; āēoden |
| 3rd plur. | āhten; āēoden |
Imperative
| Singular | āge; āgā |
| Plural | āgaþ; āgāþ |
Verbs conjugated like 'agan'
agan,
Verbs similar to 'agan'
acan,
alan,
gan,
magan,
nagan,
abugan,
ælan,
æwan,
afon,
agalan,
Etymology
From Proto-West Germanic *aigan, from Proto-Germanic *aiganą. See: Proto-Germanic '
*aiganą'.
Sample Sentences
-
forþon ne mæġ wearþan wīs · wer, ǣr hē āge
-
wintra dǣl in woruldrīċe. · Wita sċeal ġeþyldiġ. (thus a man cannot become wise, before he would own
-
a part of years in world-kingdom. A wise man must be patient.) [10th century, The Wanderer:]
Cognates
-