Formes no personals
Infinitiu:
contradir
Gerundi:
contradient
Participi
| Sg.m | contradit |
| Sg.f | contradita |
| Pl.m | contradits |
| Pl.f | contradites |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | contradic |
| Sg.2 | contradius |
| Sg.3 | contradiu |
| Pl.1 | contradiem |
| Pl.2 | contradieu |
| Pl.3 | contradiuen |
Perfet
| Sg.1 | he contradit |
| Sg.2 | has contradit |
| Sg.3 | ha contradit |
| Pl.1 | hem contradit |
| Pl.2 | heu contradit |
| Pl.3 | han contradit |
Imperfet
| Sg.1 | contradeia |
| Sg.2 | contradeies |
| Sg.3 | contradeia |
| Pl.1 | contradéiem |
| Pl.2 | contradéieu |
| Pl.3 | contradeien |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia contradit |
| Sg.2 | havies contradit |
| Sg.3 | havia contradit |
| Pl.1 | havíem contradit |
| Pl.2 | havíeu contradit |
| Pl.3 | havien contradit |
Futur
| Sg.1 | contradiré |
| Sg.2 | contradiràs |
| Sg.3 | contradirà |
| Pl.1 | contradirem |
| Pl.2 | contradireu |
| Pl.3 | contradiran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré contradit |
| Sg.2 | hauràs contradit |
| Sg.3 | haurà contradit |
| Pl.1 | haurem contradit |
| Pl.2 | haureu contradit |
| Pl.3 | hauran contradit |
Passat simple
| Sg.1 | contradiguí |
| Sg.2 | contradigueres |
| Sg.3 | contradigué |
| Pl.1 | contradiguérem |
| Pl.2 | contradiguéreu |
| Pl.3 | contradigueren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí contradit |
| Sg.2 | hagueres contradit |
| Sg.3 | hagué contradit |
| Pl.1 | haguérem contradit |
| Pl.2 | haguéreu contradit |
| Pl.3 | hagueren contradit |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig contradir |
| Sg.2 | vas contradir |
| Sg.3 | va contradir |
| Pl.1 | vam contradir |
| Pl.2 | vau contradir |
| Pl.3 | van contradir |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver contradit |
| Sg.2 | vas haver contradit |
| Sg.3 | va haver contradit |
| Pl.1 | vam haver contradit |
| Pl.2 | vau haver contradit |
| Pl.3 | van haver contradit |
Condicional
| Sg.1 | contradiria |
| Sg.2 | contradiries |
| Sg.3 | contradiria |
| Pl.1 | contradiríem |
| Pl.2 | contradiríeu |
| Pl.3 | contradirien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria contradit |
| Sg.2 | hauries contradit |
| Sg.3 | hauria contradit |
| Pl.1 | hauríem contradit |
| Pl.2 | hauríeu contradit |
| Pl.3 | haurien contradit |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | contradiga |
| Sg.2 | contradigues |
| Sg.3 | contradiga |
| Pl.1 | contradiguem |
| Pl.2 | contradigueu |
| Pl.3 | contradiguen |
Perfet
| Sg.1 | haja contradit |
| Sg.2 | hages contradit |
| Sg.3 | haja contradit |
| Pl.1 | hàgem contradit |
| Pl.2 | hàgeu contradit |
| Pl.3 | hagen contradit |
Imperfet
| Sg.1 | contradiguera; contradigués |
| Sg.2 | contradigueres; contradiguesses |
| Sg.3 | contradiguera; contradigués |
| Pl.1 | contradiguérem; contradiguéssem |
| Pl.2 | contradiguéreu; contradiguésseu |
| Pl.3 | contradigueren; contradiguessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera contradit; hagués contradit |
| Sg.2 | hagueres contradit; haguesses contradit |
| Sg.3 | haguera contradit; hagués contradit |
| Pl.1 | haguérem contradit; haguéssem contradit |
| Pl.2 | haguéreu contradit; haguésseu contradit |
| Pl.3 | hagueren contradit; haguessen contradit |
Imperatiu
| Sg.2 | contradigues |
| Sg.3 | contradiga |
| Pl.1 | contradiguem |
| Pl.2 | contradigueu |
| Pl.3 | contradiguen |