Etymology
1. fsv. väva; motsv. fd., d. væve, fvn., nyisl.
vefa (nor. veve), mlt., mnl., nl.
weven, fht. weban (t. weben), feng.
wefan (eng. weave), sanskr. -vā́bhi-h (i ūrna-vā́bhi-h (med eg. bet.: ull-vävare), spindel), alban. vej, väver, tokhar. B wāpantär, väver; jfr äv. dels (med annat avljudsstadium) gr. ὑφή, vävnad, avest. ubdaēna-, vävt material; till en rot med grundbet.: väva. — Jfr HYF, VESPA, sbst.
1, VEVLING, sbst.
2, VÅD, VÅFFLA, VÄFT, VÄV, VÄVEL, WOBBLA References:
1
2. From Old Swedish væva, from Old Norse vefa, from Proto-Germanic *webaną, from Proto-Indo-European *webʰ- (“to weave”). Compare Norwegian veve, Danish væve, Faroese veva, Icelandic vefa. See: Old Swedish '
væva', Danish '
væve', Faroese '
veva', Icelandic '
vefa'.
Verbs referencing "väva"
English
weave, Icelandic
vefa, Danish
væve, Norwegian
veve.