Adjective: vafer
Hyphenation:
Declension: First, Second
Nominative
| Singular masc. | vafer |
| Singular fem. | vafra |
| Singular neut. | vafrum |
| Plural masc. | vafrī |
| Plural fem. | vafrae |
| Plural neut. | vafra |
Genitive
| Singular masc. | vafrī |
| Singular fem. | vafrae |
| Singular neut. | vafrī |
| Plural masc. | vafrōrum |
| Plural fem. | vafrārum |
| Plural neut. | vafrōrum |
Dative
| Singular masc. | vafrō |
| Singular fem. | vafrae |
| Singular neut. | vafrō |
| Plural masc. | vafrīs |
| Plural fem. | vafrīs |
| Plural neut. | vafrīs |
Accusative
| Singular masc. | vafrum |
| Singular fem. | vafram |
| Singular neut. | vafrum |
| Plural masc. | vafrōs |
| Plural fem. | vafrās |
| Plural neut. | vafra |
Ablative
| Singular masc. | vafrō |
| Singular fem. | vafrā |
| Singular neut. | vafrō |
| Plural masc. | vafrīs |
| Plural fem. | vafrīs |
| Plural neut. | vafrīs |
Vocative
| Singular masc. | vafer |
| Singular fem. | vafra |
| Singular neut. | vafrum |
| Plural masc. | vafrī |
| Plural fem. | vafrae |
| Plural neut. | vafra |
Sample Sentences
Etymology
Unknown. There is no regular source of morpheme-medial -f- in Latin words inherited from Proto-Italic, which suggests that this word was borrowed, possibly from a non-Latin Italic language. There is a single attestation of a potential native Latin cognate *vaber in the form vabrum, found alongside "varium" and "multiforme" in a gloss to Isidore. These both can be derived from a common Proto-Italic *wafro-. This in turn could go back either to earlier *wasro-, sharing a root *was- with varius (“varied”), or alternatively to earlier *waθro-, with a root *waθ- shared with vādō (“to go, proceed”) and vadum from Proto-Indo-European *weh₂dʰ-.
Translations