siuþa – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of siuþa

Nominal Forms

Infinitive: siūþa
Past Participle: suþin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iæksiūþer
þūsiūþer
hansiūþer
vī(r)siūþom
ī(r)siūþin
þē(r)siūþa

Preterite

iak;iæksøþ
þūsøþt
hansøþ
vī(r)suþum
ī(r)suþin
þē(r)suþu

Conjunctive

Present

iak;iæksiūþe
þūsiūþe
hansiūþe
vī(r)siūþom
ī(r)siūþin
þē(r)siūþin

Preterite

iak;iæksuþi
þūsuþi
hansuþi
vī(r)suþum
ī(r)suþin
þē(r)suþi; suþin

Imperative

þūsiūþe
vī(r)siūþom
ī(r)siūþin

Verbs similar to 'siuþa'

biuþa, riuþa, skuþa, biþa, fiuka, giuta, kiusa, liusa, liuta, liþa,

Etymology

From Old Norse sjóða, from Proto-Germanic *seuþaną. See: Proto-Germanic '*seuþaną'.

Verbs referencing "siuþa"

Swedish sjuda.