mængia – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of mængia

Nominal Forms

Infinitive: mængia
Past Participle: mængder
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækmængi; mængir
þūmængi; mængir
hanmængi; mængir
vī(r)mængom
ī(r)mængin
þē(r)mænga

Preterite

iak;iækmængde
þūmængde
hanmængde
vī(r)mængdom
ī(r)mængdin
þē(r)mængdo

Conjunctive

Present

iak;iækmænge
þūmænge
hanmænge
vī(r)mængom
ī(r)mængin
þē(r)mængin

Preterite

iak;iækmængde
þūmængde
hanmængde
vī(r)mængdom
ī(r)mængdin
þē(r)mængdin

Imperative

þūmængi
vī(r)mængom
ī(r)mængin

Etymology