længia – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of længia

Nominal Forms

Infinitive: længia
Past Participle: længder
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iæklængi; længir
þūlængi; længir
hanlængi; længir
vī(r)længom
ī(r)længin
þē(r)længa

Preterite

iak;iæklængde
þūlængde
hanlængde
vī(r)længdom
ī(r)længdin
þē(r)længdo

Conjunctive

Present

iak;iæklænge
þūlænge
hanlænge
vī(r)længom
ī(r)længin
þē(r)længin

Preterite

iak;iæklængde
þūlængde
hanlængde
vī(r)længdom
ī(r)længdin
þē(r)længdin

Imperative

þūlængi
vī(r)længom
ī(r)længin

Verbs similar to 'længia'

dængia, flængia, læggia, mængia, slængia, æggia, dæggia, læghia, læna, lænda,

Etymology

From Old Norse lengja, from Proto-Germanic *langijaną. See: Proto-Germanic '*langijaną'.