Nominal Forms
Infinitive:
hænda
Past Participle:
hænder
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | hændi; hændir |
| þū | hændi; hændir |
| han | hændi; hændir |
| vī(r) | hændom |
| ī(r) | hændin |
| þē(r) | hænda |
Preterite
| iak;iæk | hænde |
| þū | hænde |
| han | hænde |
| vī(r) | hændom |
| ī(r) | hændin |
| þē(r) | hændo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | hænde |
| þū | hænde |
| han | hænde |
| vī(r) | hændom |
| ī(r) | hændin |
| þē(r) | hændin |
Preterite
| iak;iæk | hænde |
| þū | hænde |
| han | hænde |
| vī(r) | hændom |
| ī(r) | hændin |
| þē(r) | hændin |
Imperative
| þū | hændi |
| vī(r) | hændom |
| ī(r) | hændin |
Verbs similar to 'hænda'
ænda,
bænda,
lænda,
sænda,
tænda,
vænda,
binda,
bynda,
gælda,
hædha,
Etymology
From Old Norse henda, from Proto-Germanic *handijaną. See: Proto-Germanic '
*handijaną'.
Verbs referencing "hænda"
Swedish
hända.