Nominal Forms
Infinitive:
grava; græva
Past Participle:
gravin; grævin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | graver |
| þū | graver |
| han | graver |
| vī(r) | gravom |
| ī(r) | gravin |
| þē(r) | grava |
Preterite
| iak;iæk | grōf |
| þū | grōft |
| han | grōf |
| vī(r) | grōvom |
| ī(r) | grōvin |
| þē(r) | grōvo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | grave |
| þū | grave |
| han | grave |
| vī(r) | gravom |
| ī(r) | gravin |
| þē(r) | gravin |
Preterite
| iak;iæk | grōve |
| þū | grōve |
| han | grōve |
| vī(r) | grōvom |
| ī(r) | grōvin |
| þē(r) | grōvin |
Imperative
| þū | grave |
| vī(r) | gravom |
| ī(r) | gravin |
Verbs similar to 'grava'
græva,
grata,
ærva,
driva,
drøva,
gæva,
gala,
gapa,
giæva,
giva,
Etymology
From Old Norse grafa, from Proto-Germanic *grabaną. See: Proto-Germanic '
*grabaną'.
Verbs referencing "grava"
Swedish
gräva.