marian – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of marian

Infinitive

mārian

Participles

Presentmāriandi
Pastgimārid; mārid

Indicative

Present

1st sing.māriu
2nd sing.māris
3rd sing.mārid
1st plur.māriad
2nd plur.māriad
3rd plur.māriad

Past

1st sing.mārda
2nd sing.mārdes
3rd sing.mārda
1st plur.mārdun
2nd plur.mārdun
3rd plur.mārdun

Subjunctive

Present

1st sing.mārie
2nd sing.māries
3rd sing.mārie
1st plur.mārien
2nd plur.mārien
3rd plur.mārien

Past

1st sing.mārdi
2nd sing.mārdis
3rd sing.mārdi
1st plur.mārdin
2nd plur.mārdin
3rd plur.mārdin

Imperative

Singularmāri
Pluralmāriad

Verbs conjugated like marian

marian,

Etymology

From Proto-West Germanic *mārijan, from Proto-Germanic *mērijaną. See: Proto-Germanic '*mērijaną'.

Sample Sentences

Cognates

-