Infinitive
bifāhan
Participles
| Present | bifāhandi |
| Past | bifangan |
Indicative
Present
| 1st sing. | bifāhu |
| 2nd sing. | bifēhis |
| 3rd sing. | bifēhid |
| 1st plur. | bifāhad |
| 2nd plur. | bifāhad |
| 3rd plur. | bifāhad |
Past
| 1st sing. | bifēng |
| 2nd sing. | bifēngi |
| 3rd sing. | bifēng |
| 1st plur. | bifēngun |
| 2nd plur. | bifēngun |
| 3rd plur. | bifēngun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bifāhe |
| 2nd sing. | bifāhes |
| 3rd sing. | bifāhe |
| 1st plur. | bifāhen |
| 2nd plur. | bifāhen |
| 3rd plur. | bifāhen |
Past
| 1st sing. | bifēngi |
| 2nd sing. | bifēngis |
| 3rd sing. | bifēngi |
| 1st plur. | bifēngin |
| 2nd plur. | bifēngin |
| 3rd plur. | bifēngin |
Imperative
| Singular | bifāh |
| Plural | bifāhad |
Etymology
From bi- + fāhan. Cognate with Old English befōn, Old High German bifāhan, Old Frisian bifā. See: Old High German 'bifāhan'.
Sample Sentences
Cognates
-