puindre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of puindre

Infinitive

puindre
avoir puint

Gerund

en puignant

Participles

Presentpuignant
Pastpuint

Indicative

Present

1st sing.puing
2nd sing.puinz
3rd sing.puint
1st plur.puignons
2nd plur.puigniez
3rd plur.puignent

Imperfect

1st sing.puignoie; puigneie
2nd sing.puignoies; puigneies
3rd sing.puignoit; puigneit
1st plur.puigniiens; puigniens
2nd plur.puigniiez; puigniez
3rd plur.puignoient; puigneient

Preterite

1st sing.puins
2nd sing.puinsis
3rd sing.puinst
1st plur.puinsimes
2nd plur.puinsistes
3rd plur.puinstrent

Future

1st sing.puindrai
2nd sing.puindras
3rd sing.puindra
1st plur.puindrons
2nd plur.puindroiz; puindreiz; puindrez
3rd plur.puindront

Conditional

1st sing.puindroie; puindreie
2nd sing.puindroies; puindreies
3rd sing.puindroit; puindreit
1st plur.puindriiens; puindriens
2nd plur.puindriiez; puindriez
3rd plur.puindroient; puindreient

Subjunctive

Present

1st sing.puigne
2nd sing.puignes
3rd sing.puigne
1st plur.puigniens; puignons
2nd plur.puigniez
3rd plur.puignent

Imperfect

1st sing.puinsisse
2nd sing.puinsisses
3rd sing.puinsist
1st plur.puinsissons; puinsissiens
2nd plur.puinsissoiz; puinsissez; puinsissiez
3rd plur.puinsissent

Imperative

2nd sing.puing
1st plur.puignons
2nd plur.puigniez

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-