mitiguer – Old French verb conjugation

Old French verb forms of mitiguer

Infinitive

mitiguer
avoir mitigué

Gerund

en mitiguant

Participles

Presentmitiguant
Pastmitigué

Indicative

Present

1st sing.mitic
2nd sing.mitigues
3rd sing.mitigue
1st plur.mitiguons
2nd plur.mitiguez
3rd plur.mitiguent

Imperfect

1st sing.mitiguoie; mitigueie; mitiguoe; mitigueve
2nd sing.mitiguoies; mitigueies; mitiguoes; mitigueves
3rd sing.mitiguoit; mitigueit; mitiguot; mitigueve
1st plur.mitiguiiens; mitiguiens
2nd plur.mitiguiiez; mitiguiez
3rd plur.mitiguoient; mitigueient; mitiguoent; mitiguevent

Preterite

1st sing.mitiguai
2nd sing.mitiguas
3rd sing.mitigua
1st plur.mitiguames
2nd plur.mitiguastes
3rd plur.mitiguerent

Future

1st sing.mitiguerai
2nd sing.mitigueras
3rd sing.mitiguera
1st plur.mitiguerons
2nd plur.mitigueroiz; mitiguereiz; mitiguerez
3rd plur.mitigueront

Conditional

1st sing.mitigueroie; mitiguereie
2nd sing.mitigueroies; mitiguereies
3rd sing.mitigueroit; mitiguereit
1st plur.mitigueriiens; mitigueriens
2nd plur.mitigueriiez; mitigueriez
3rd plur.mitigueroient; mitiguereient

Subjunctive

Present

1st sing.mitic
2nd sing.mitis
3rd sing.mitit
1st plur.mitiguons
2nd plur.mitiguez
3rd plur.mitiguent

Imperfect

1st sing.mitiguasse
2nd sing.mitiguasses
3rd sing.mitiguast
1st plur.mitiguissons; mitiguissiens
2nd plur.mitiguissoiz; mitiguissez; mitiguissiez
3rd plur.mitiguassent

Imperative

2nd sing.mitigue
1st plur.mitiguons
2nd plur.mitiguez

Verbs conjugated like mitiguer

suffumiguer, mitiguer, auleguer, fringuer,

Etymology

Borrowed from Latin mītigāre. See: Latin 'mītigō'.

Verbs referencing "mitiguer"

French mitiger.

Sample Sentences

Cognates

-