cunsentir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of cunsentir

Infinitive

cunsentir
avoir cunsenti

Gerund

en cunsentant

Participles

Presentcunsentant
Pastcunsenti

Indicative

Present

1st sing.cunsent
2nd sing.cunsenz
3rd sing.cunsent
1st plur.cunsentons
2nd plur.cunsentez
3rd plur.cunsentent

Imperfect

1st sing.cunsentoie; cunsenteie
2nd sing.cunsentoies; cunsenteies
3rd sing.cunsentoit; cunsenteit
1st plur.cunsentiiens; cunsentiens
2nd plur.cunsentiiez; cunsentiez
3rd plur.cunsentoient; cunsenteient

Preterite

1st sing.cunsenti
2nd sing.cunsentis
3rd sing.cunsenti
1st plur.cunsentimes
2nd plur.cunsentistes
3rd plur.cunsentirent

Future

1st sing.cunsentirai
2nd sing.cunsentiras
3rd sing.cunsentira
1st plur.cunsentirons
2nd plur.cunsentiroiz; cunsentireiz; cunsentirez
3rd plur.cunsentiront

Conditional

1st sing.cunsentiroie; cunsentireie
2nd sing.cunsentiroies; cunsentireies
3rd sing.cunsentiroit; cunsentireit
1st plur.cunsentiriiens; cunsentiriens
2nd plur.cunsentiriiez; cunsentiriez
3rd plur.cunsentiroient; cunsentireient

Subjunctive

Present

1st sing.cunsente
2nd sing.cunsentes
3rd sing.cunsente
1st plur.cunsentons
2nd plur.cunsentez
3rd plur.cunsentent

Imperfect

1st sing.cunsentisse
2nd sing.cunsentisses
3rd sing.cunsentist
1st plur.cunsentissons; cunsentissiens
2nd plur.cunsentissoiz; cunsentissez; cunsentissiez
3rd plur.cunsentissent

Imperative

2nd sing.cunsent
1st plur.cunsentons
2nd plur.cunsentez

Verbs conjugated like cunsentir

sentir, santir, desmentir, mantir, mentir, consentir, revertir, cunsentir, repentir, resentir,

Etymology

Sample Sentences

  • E se Deu le velt cunsentir,
  • Jeo puiz uncore revenir. (If God wishes to allow it
  • I will come back again.) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]

Cognates

-