assoiler – Old French verb conjugation

Old French verb forms of assoiler

Infinitive

assoiler
avoir assoilé

Gerund

en assoilant

Participles

Presentassoilant
Pastassoilé

Indicative

Present

1st sing.assoil
2nd sing.assoiles
3rd sing.assoile
1st plur.assoilons
2nd plur.assoilez
3rd plur.assoilent

Imperfect

1st sing.assoiloie; assoileie; assoiloe; assoileve
2nd sing.assoiloies; assoileies; assoiloes; assoileves
3rd sing.assoiloit; assoileit; assoilot; assoileve
1st plur.assoiliiens; assoiliens
2nd plur.assoiliiez; assoiliez
3rd plur.assoiloient; assoileient; assoiloent; assoilevent

Preterite

1st sing.assoilai
2nd sing.assoilas
3rd sing.assoila
1st plur.assoilames
2nd plur.assoilastes
3rd plur.assoilerent

Future

1st sing.assoilerai
2nd sing.assoileras
3rd sing.assoilera
1st plur.assoilerons
2nd plur.assoileroiz; assoilereiz; assoilerez
3rd plur.assoileront

Conditional

1st sing.assoileroie; assoilereie
2nd sing.assoileroies; assoilereies
3rd sing.assoileroit; assoilereit
1st plur.assoileriiens; assoileriens
2nd plur.assoileriiez; assoileriez
3rd plur.assoileroient; assoilereient

Subjunctive

Present

1st sing.assoil
2nd sing.assouz
3rd sing.assout
1st plur.assoilons
2nd plur.assoilez
3rd plur.assoilent

Imperfect

1st sing.assoilasse
2nd sing.assoilasses
3rd sing.assoilast
1st plur.assoilissons; assoilissiens
2nd plur.assoilissoiz; assoilissez; assoilissiez
3rd plur.assoilassent

Imperative

2nd sing.assoile
1st plur.assoilons
2nd plur.assoilez

Verbs conjugated like assoiler

assoiler, cunseiler,

Etymology

Ultimately from Latin absolvō. See: Latin 'absolvō'.

Sample Sentences

Cognates

-