Infinitive
valen; to valen; vale
Participles
| Present | valynge; valende |
| Past | valed; yvaled |
Indicative
Present
| 1st sing. | vale |
| 2nd sing. | valest |
| 3rd sing. | valeth |
| 1st plur. | valen; vale; valeth |
| 2nd plur. | valen; vale; valeth |
| 3rd plur. | valen; vale; valeth |
Past
| 1st sing. | valed; valede |
| 2nd sing. | valedest |
| 3rd sing. | valed; valede |
| 1st plur. | valeden; valed; valede |
| 2nd plur. | valeden; valed; valede |
| 3rd plur. | valeden; valed; valede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | vale |
| 2nd sing. | vale |
| 3rd sing. | vale |
Past
| 1st sing. | valed; valede |
| 2nd sing. | valed; valede |
| 3rd sing. | valed; valede |
Imperative
| Singular | vale |
| Plural | valeth; vale |
Verbs conjugated like valen
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Either from Anglo-Norman valer or an apheretic form of avalen. Equivalent to vale + -en (infinitival suffix). See: Anglo-Norman '
valer'.
Verbs referencing "valen"
English
vail.
Sample Sentences
Cognates
-