Infinitive
rousen; to rousen; rouse
Participles
| Present | rousende; rousynge |
| Past | roused; yroused |
Indicative
Present
| 1st sing. | rouse |
| 2nd sing. | rousest |
| 3rd sing. | rouseth |
| 1st plur. | rousen; rouse; rouseth |
| 2nd plur. | rousen; rouse; rouseth |
| 3rd plur. | rousen; rouse; rouseth |
Past
| 1st sing. | roused; rousede |
| 2nd sing. | rousedest |
| 3rd sing. | roused; rousede |
| 1st plur. | rouseden; roused; rousede |
| 2nd plur. | rouseden; roused; rousede |
| 3rd plur. | rouseden; roused; rousede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | rouse |
| 2nd sing. | rouse |
| 3rd sing. | rouse |
Past
| 1st sing. | roused; rousede |
| 2nd sing. | roused; rousede |
| 3rd sing. | roused; rousede |
Imperative
| Singular | rouse |
| Plural | rouseth; rouse |
Verbs conjugated like rousen
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Possibly borrowed from Anglo-Norman reuser, ruser; if so, a doublet of rusen. See: Anglo-Norman '
reuser'.
Verbs referencing "rousen"
English
rouse.
Sample Sentences
Cognates
-