Infinitive
regnen; to regnen; regne
Participles
| Present | regnende; regnynge |
| Past | regned; yregned |
Indicative
Present
| 1st sing. | regne |
| 2nd sing. | regnest |
| 3rd sing. | regneth |
| 1st plur. | regnen; regne; regneth |
| 2nd plur. | regnen; regne; regneth |
| 3rd plur. | regnen; regne; regneth |
Past
| 1st sing. | regned; regnede |
| 2nd sing. | regnedest |
| 3rd sing. | regned; regnede |
| 1st plur. | regneden; regned; regnede |
| 2nd plur. | regneden; regned; regnede |
| 3rd plur. | regneden; regned; regnede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | regne |
| 2nd sing. | regne |
| 3rd sing. | regne |
Past
| 1st sing. | regned; regnede |
| 2nd sing. | regned; regnede |
| 3rd sing. | regned; regnede |
Imperative
| Singular | regne |
| Plural | regneth; regne |
Verbs conjugated like regnen
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Borrowed from Anglo-Norman regner, from Old French reignier. See: Anglo-Norman '
regner', Old French '
reignier'.
Verbs referencing "regnen"
English
reign.
Sample Sentences
Cognates
-