Infinitive
denyen; to denyen; denye
Participles
| Present | denyende; denyynge |
| Past | denyed; ydenyed |
Indicative
Present
| 1st sing. | denye |
| 2nd sing. | denyest |
| 3rd sing. | denyeth |
| 1st plur. | denyen; denye; denyeth |
| 2nd plur. | denyen; denye; denyeth |
| 3rd plur. | denyen; denye; denyeth |
Past
| 1st sing. | denyed; denyede |
| 2nd sing. | denyedest |
| 3rd sing. | denyed; denyede |
| 1st plur. | denyeden; denyed; denyede |
| 2nd plur. | denyeden; denyed; denyede |
| 3rd plur. | denyeden; denyed; denyede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | denye |
| 2nd sing. | denye |
| 3rd sing. | denye |
Past
| 1st sing. | denyed; denyede |
| 2nd sing. | denyed; denyede |
| 3rd sing. | denyed; denyede |
Imperative
| Singular | denye |
| Plural | denyeth; denye |
Verbs conjugated like denyen
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Borrowed from Old French deniier, denoier, from Latin dēnegāre. See: Latin '
denego'.
Verbs referencing "denyen"
English
deny.
Sample Sentences
Cognates
-