Infinitive
stien; to stien; stie
Participles
| Present | stiynge; stiende |
| Past | stien; stie; stied; ystien; ystie |
Indicative
Present
| 1st sing. | stie |
| 2nd sing. | stiest |
| 3rd sing. | stieth |
| 1st plur. | stien; stie; stieth |
| 2nd plur. | stien; stie; stieth |
| 3rd plur. | stien; stie; stieth |
Past
| 1st sing. | stie; stied; stiede |
| 2nd sing. | stie; stiedest |
| 3rd sing. | stie; stied; stiede |
| 1st plur. | stien; stie; stieden; stied; stiede |
| 2nd plur. | stien; stie; stieden; stied; stiede |
| 3rd plur. | stien; stie; stieden; stied; stiede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | stie |
| 2nd sing. | stie |
| 3rd sing. | stie |
Past
| 1st sing. | stie; stied; stiede |
| 2nd sing. | stie; stied; stiede |
| 3rd sing. | stie; stied; stiede |
Imperative
| Singular | stie |
| Plural | stieth; stie |
Verbs conjugated like stien
stien,
Etymology
From Old English stīgan, from Proto-Germanic *stīganą, from Proto-Indo-European *stéygʰeti. See: Proto-Germanic '
*stīganą', Proto-Indo-European '
*stéygʰeti'.
Sample Sentences
Cognates
-