Infinitive
renden; to renden; rende
Participles
| Present | rendynge; rendende |
| Past | rent; yrent |
Indicative
Present
| 1st sing. | rende |
| 2nd sing. | rendest |
| 3rd sing. | rendeth |
| 1st plur. | renden; rende; rendeth |
| 2nd plur. | renden; rende; rendeth |
| 3rd plur. | renden; rende; rendeth |
Past
| 1st sing. | rente |
| 2nd sing. | rentest |
| 3rd sing. | rente |
| 1st plur. | renten; rente |
| 2nd plur. | renten; rente |
| 3rd plur. | renten; rente |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | rende |
| 2nd sing. | rende |
| 3rd sing. | rende |
Past
| 1st sing. | rente |
| 2nd sing. | rente |
| 3rd sing. | rente |
Imperative
| Singular | rende |
| Plural | rendeth; rende |
Etymology
From Old English rendan, from Proto-West Germanic *randijan.
Verbs referencing "renden"
English
rend.
Sample Sentences
Cognates
-