Nominal Forms
Infinitive wierken
Past participle gewierkt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | wierken |
| du | wierks |
| hien;si;hatt;et | wierkt |
| mir | wierken |
| dir | wierkt |
| si | wierken |
Preterite
Perfect
| ech | hu gewierkt |
| du | hues gewierkt |
| hien;si;hatt;et | huet gewierkt |
| mir | hu gewierkt |
| dir | hutt gewierkt |
| si | hu gewierkt |
Pluperfect
| ech | hat gewierkt |
| du | has gewierkt |
| hien;si;hatt;et | hat gewierkt |
| mir | hate gewierkt |
| dir | hat gewierkt |
| si | hate gewierkt |
Future I
| ech | wäert wierken |
| du | wäerts wierken |
| hien;si;hatt;et | wäert wierken |
| mir | wäerte wierken |
| dir | wäert wierken |
| si | wäerte wierken |
Future II
| ech | wäert gewierkt hunn |
| du | wäerts gewierkt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gewierkt hunn |
| mir | wäerte gewierkt hunn |
| dir | wäert gewierkt hunn |
| si | wäerte gewierkt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif wierken |
| du | géifs wierken |
| hien;si;hatt;et | géif wierken |
| mir | géife wierken |
| dir | géift wierken |
| si | géife wierken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gewierkt |
| du | häss gewierkt |
| hien;si;hatt;et | hätt gewierkt |
| mir | hätte gewierkt |
| dir | hätt gewierkt |
| si | hätte gewierkt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | wierk |
| Plural | wierkt |
Verbs conjugated like wierken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
act, to have an effect on
Etymology
From Middle High German wirken, from Old High German wirken, from Proto-Germanic *wirkijaną. Cognate with German wirken, Dutch werken, English work, Icelandic virka, Faroese virkja. See: Middle High German '
wirken', Proto-Germanic '
*wirkijaną', German, old spelling '
wirken', Dutch '
werken', English '
work', Icelandic '
virka', Faroese '
virkja'.
Sample Sentences