Nominal Forms
Infinitive virgeheien
Past participle virgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheie vir |
| du | gehäis vir |
| hien;si;hatt;et | gehäit vir |
| mir | geheie vir |
| dir | gehäit vir |
| si | geheie vir |
Preterite
Perfect
| ech | hu virgehäit |
| du | hues virgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet virgehäit |
| mir | hu virgehäit |
| dir | hutt virgehäit |
| si | hu virgehäit |
Pluperfect
| ech | hat virgehäit |
| du | has virgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat virgehäit |
| mir | hate virgehäit |
| dir | hat virgehäit |
| si | hate virgehäit |
Future I
| ech | wäert virgeheien |
| du | wäerts virgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert virgeheien |
| mir | wäerte virgeheien |
| dir | wäert virgeheien |
| si | wäerte virgeheien |
Future II
| ech | wäert virgehäit hunn |
| du | wäerts virgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert virgehäit hunn |
| mir | wäerte virgehäit hunn |
| dir | wäert virgehäit hunn |
| si | wäerte virgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif virgeheien |
| du | géifs virgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif virgeheien |
| mir | géife virgeheien |
| dir | géift virgeheien |
| si | géife virgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt virgehäit |
| du | häss virgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt virgehäit |
| mir | hätte virgehäit |
| dir | hätt virgehäit |
| si | hätte virgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi vir |
| Plural | geheit vir |
Translations
Etymology
Sample Sentences