Nominal Forms
Infinitive vermaachen
Past participle vermaach
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | vermaachen |
| du | verméchs |
| hien;si;hatt;et | vermécht |
| mir | vermaachen |
| dir | vermaacht |
| si | vermaachen |
Preterite
| ech | vermouch |
| du | vermouchs |
| hien;si;hatt;et | vermouch |
| mir | vermouchen |
| dir | vermoucht |
| si | vermouchen |
Perfect
| ech | hu vermaach |
| du | hues vermaach |
| hien;si;hatt;et | huet vermaach |
| mir | hu vermaach |
| dir | hutt vermaach |
| si | hu vermaach |
Pluperfect
| ech | hat vermaach |
| du | has vermaach |
| hien;si;hatt;et | hat vermaach |
| mir | hate vermaach |
| dir | hat vermaach |
| si | hate vermaach |
Future I
| ech | wäert vermaachen |
| du | wäerts vermaachen |
| hien;si;hatt;et | wäert vermaachen |
| mir | wäerte vermaachen |
| dir | wäert vermaachen |
| si | wäerte vermaachen |
Future II
| ech | wäert vermaach hunn |
| du | wäerts vermaach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert vermaach hunn |
| mir | wäerte vermaach hunn |
| dir | wäert vermaach hunn |
| si | wäerte vermaach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif vermaachen |
| du | géifs vermaachen |
| hien;si;hatt;et | géif vermaachen |
| mir | géife vermaachen |
| dir | géift vermaachen |
| si | géife vermaachen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt vermaach |
| du | häss vermaach |
| hien;si;hatt;et | hätt vermaach |
| mir | hätte vermaach |
| dir | hätt vermaach |
| si | hätte vermaach |
Simple Conjunctive II
| ech | verméich |
| du | verméichs |
| hien;si;hatt;et | verméich |
| mir | verméichen |
| dir | verméicht |
| si | verméichen |
Imperative
| Singular | vermaach |
| Plural | vermaacht |
Verbs conjugated like vermaachen
amaachen,
ausmaachen,
dichtmaachen,
doutmaachen,
dramaachen,
dropmaachen,
drumaachen,
duerchmaachen,
duermaachen,
erausmaachen,
ermaachen,
erofmaachen,
erumaachen,
ewechmaachen,
maachen,
nomaachen,
ofmaachen,
opmaachen,
umaachen,
vermaachen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences