Nominal Forms
Infinitive verdenken
Past participle verduecht
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verdenken |
| du | verdenks |
| hien;si;hatt;et | verdenkt |
| mir | verdenken |
| dir | verdenkt |
| si | verdenken |
Preterite
| ech | verduecht |
| du | verduechts |
| hien;si;hatt;et | verduecht |
| mir | verduechten |
| dir | verduecht |
| si | verduechten |
Perfect
| ech | hu verduecht |
| du | hues verduecht |
| hien;si;hatt;et | huet verduecht |
| mir | hu verduecht |
| dir | hutt verduecht |
| si | hu verduecht |
Pluperfect
| ech | hat verduecht |
| du | has verduecht |
| hien;si;hatt;et | hat verduecht |
| mir | hate verduecht |
| dir | hat verduecht |
| si | hate verduecht |
Future I
| ech | wäert verdenken |
| du | wäerts verdenken |
| hien;si;hatt;et | wäert verdenken |
| mir | wäerte verdenken |
| dir | wäert verdenken |
| si | wäerte verdenken |
Future II
| ech | wäert verduecht hunn |
| du | wäerts verduecht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verduecht hunn |
| mir | wäerte verduecht hunn |
| dir | wäert verduecht hunn |
| si | wäerte verduecht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verdenken |
| du | géifs verdenken |
| hien;si;hatt;et | géif verdenken |
| mir | géife verdenken |
| dir | géift verdenken |
| si | géife verdenken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verduecht |
| du | häss verduecht |
| hien;si;hatt;et | hätt verduecht |
| mir | hätte verduecht |
| dir | hätt verduecht |
| si | hätte verduecht |
Simple Conjunctive II
| ech | verdiecht |
| du | verdiechts |
| hien;si;hatt;et | verdiech |
| mir | verdiechten |
| dir | verdiecht |
| si | verdiechten |
Imperative
| Singular | verdenk |
| Plural | verdenkt |
Translations
Etymology
Sample Sentences