Nominal Forms
Infinitive schleefen
Past participle geschleeft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schleefen |
| du | schleefs |
| hien;si;hatt;et | schleeft |
| mir | schleefen |
| dir | schleeft |
| si | schleefen |
Preterite
Perfect
| ech | hu geschleeft |
| du | hues geschleeft |
| hien;si;hatt;et | huet geschleeft |
| mir | hu geschleeft |
| dir | hutt geschleeft |
| si | hu geschleeft |
Pluperfect
| ech | hat geschleeft |
| du | has geschleeft |
| hien;si;hatt;et | hat geschleeft |
| mir | hate geschleeft |
| dir | hat geschleeft |
| si | hate geschleeft |
Future I
| ech | wäert schleefen |
| du | wäerts schleefen |
| hien;si;hatt;et | wäert schleefen |
| mir | wäerte schleefen |
| dir | wäert schleefen |
| si | wäerte schleefen |
Future II
| ech | wäert geschleeft hunn |
| du | wäerts geschleeft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geschleeft hunn |
| mir | wäerte geschleeft hunn |
| dir | wäert geschleeft hunn |
| si | wäerte geschleeft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif schleefen |
| du | géifs schleefen |
| hien;si;hatt;et | géif schleefen |
| mir | géife schleefen |
| dir | géift schleefen |
| si | géife schleefen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geschleeft |
| du | häss geschleeft |
| hien;si;hatt;et | hätt geschleeft |
| mir | hätte geschleeft |
| dir | hätt geschleeft |
| si | hätte geschleeft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schleef |
| Plural | schleeft |
Verbs conjugated like schleefen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German sleifen, from Old High German sleifen, causative of slīfan (whence schläifen (“to whet, to sharpen”)). Cognate with German schleifen, Dutch slepen. See: Middle High German '
sleifen', German, old spelling '
schleifen', Dutch '
slepen'.
Sample Sentences