Nominal Forms
Infinitive opweien
Past participle opgewien
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | weien op |
| du | weis op |
| hien;si;hatt;et | weit op |
| mir | weien op |
| dir | weit op |
| si | weien op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgewien |
| du | hues opgewien |
| hien;si;hatt;et | huet opgewien |
| mir | hu opgewien |
| dir | hutt opgewien |
| si | hu opgewien |
Pluperfect
| ech | hat opgewien |
| du | has opgewien |
| hien;si;hatt;et | hat opgewien |
| mir | hate opgewien |
| dir | hat opgewien |
| si | hate opgewien |
Future I
| ech | wäert opweien |
| du | wäerts opweien |
| hien;si;hatt;et | wäert opweien |
| mir | wäerte opweien |
| dir | wäert opweien |
| si | wäerte opweien |
Future II
| ech | wäert opgewien hunn |
| du | wäerts opgewien hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgewien hunn |
| mir | wäerte opgewien hunn |
| dir | wäert opgewien hunn |
| si | wäerte opgewien hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opweien |
| du | géifs opweien |
| hien;si;hatt;et | géif opweien |
| mir | géife opweien |
| dir | géift opweien |
| si | géife opweien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgewien |
| du | häss opgewien |
| hien;si;hatt;et | hätt opgewien |
| mir | hätte opgewien |
| dir | hätt opgewien |
| si | hätte opgewien |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | wei op |
| Plural | weit op |
Translations
Etymology
Sample Sentences