Nominal Forms
Infinitive néien
Past participle genéit
Indicative
Present
| ech | néien |
| du | néis |
| hien;si;hatt;et | néit |
| mir | néien |
| dir | néit |
| si | néien |
Preterite
Perfect
| ech | hu genéit |
| du | hues genéit |
| hien;si;hatt;et | huet genéit |
| mir | hu genéit |
| dir | hutt genéit |
| si | hu genéit |
Pluperfect
| ech | hat genéit |
| du | has genéit |
| hien;si;hatt;et | hat genéit |
| mir | hate genéit |
| dir | hat genéit |
| si | hate genéit |
Future I
| ech | wäert néien |
| du | wäerts néien |
| hien;si;hatt;et | wäert néien |
| mir | wäerte néien |
| dir | wäert néien |
| si | wäerte néien |
Future II
| ech | wäert genéit hunn |
| du | wäerts genéit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert genéit hunn |
| mir | wäerte genéit hunn |
| dir | wäert genéit hunn |
| si | wäerte genéit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif néien |
| du | géifs néien |
| hien;si;hatt;et | géif néien |
| mir | géife néien |
| dir | géift néien |
| si | géife néien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt genéit |
| du | häss genéit |
| hien;si;hatt;et | hätt genéit |
| mir | hätte genéit |
| dir | hätt genéit |
| si | hätte genéit |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like néien
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German nāian, from Old High German nāen, from Proto-Germanic *nēaną. Cognate with German nähen, Dutch naaien. See: Proto-Germanic '
*nēaną', German, old spelling '
nähen', Dutch '
naaien'.
Sample Sentences