miessen – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive miessen
Past participle gemiess

Cognates

Indicative

Present

ech	miessen
du	miess
hien;si;hatt;et	miesst
mir	miessen
dir	miesst
si	miessen

Preterite

Perfect

ech	hu gemiess
du	hues gemiess
hien;si;hatt;et	huet gemiess
mir	hu gemiess
dir	hutt gemiess
si	hu gemiess

Pluperfect

ech	hat gemiess
du	has gemiess
hien;si;hatt;et	hat gemiess
mir	hate gemiess
dir	hat gemiess
si	hate gemiess

Future I

ech	wäert miessen
du	wäerts miessen
hien;si;hatt;et	wäert miessen
mir	wäerte miessen
dir	wäert miessen
si	wäerte miessen

Future II

ech	wäert gemiess hunn
du	wäerts gemiess hunn
hien;si;hatt;et	wäert gemiess hunn
mir	wäerte gemiess hunn
dir	wäert gemiess hunn
si	wäerte gemiess hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif miessen
du	géifs miessen
hien;si;hatt;et	géif miessen
mir	géife miessen
dir	géift miessen
si	géife miessen

Conjunctive II Perfect

ech	hätt gemiess
du	häss gemiess
hien;si;hatt;et	hätt gemiess
mir	hätte gemiess
dir	hätt gemiess
si	hätte gemiess

Simple Conjunctive II

Imperative

Singular	miess
Plural	miesst

Verbs conjugated like miessen

duerchliesen, erausliesen, erofliesen, iwwerliesen, liesen, miessen, noliesen, verliesen,

Translations

Etymology

1. From Middle High German mëȥȥen, from Old High German mëȥȥan, from Proto-West Germanic *metan.
2. Cognate with German messen, Dutch meten, English mete, Icelandic meta. See: Middle High German 'mëȥȥen', Old High German 'mëȥȥan', German, old spelling 'messen', Dutch 'meten', English 'mete', Icelandic 'meta'.