Nominal Forms
Infinitive kraachen
Past participle gekraacht
Indicative
Present
| ech | kraachen |
| du | kraachs |
| hien;si;hatt;et | kraacht |
| mir | kraachen |
| dir | kraacht |
| si | kraachen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gekraacht |
| du | hues gekraacht |
| hien;si;hatt;et | huet gekraacht |
| mir | hu gekraacht |
| dir | hutt gekraacht |
| si | hu gekraacht |
Pluperfect
| ech | hat gekraacht |
| du | has gekraacht |
| hien;si;hatt;et | hat gekraacht |
| mir | hate gekraacht |
| dir | hat gekraacht |
| si | hate gekraacht |
Future I
| ech | wäert kraachen |
| du | wäerts kraachen |
| hien;si;hatt;et | wäert kraachen |
| mir | wäerte kraachen |
| dir | wäert kraachen |
| si | wäerte kraachen |
Future II
| ech | wäert gekraacht hunn |
| du | wäerts gekraacht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gekraacht hunn |
| mir | wäerte gekraacht hunn |
| dir | wäert gekraacht hunn |
| si | wäerte gekraacht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif kraachen |
| du | géifs kraachen |
| hien;si;hatt;et | géif kraachen |
| mir | géife kraachen |
| dir | géift kraachen |
| si | géife kraachen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gekraacht |
| du | häss gekraacht |
| hien;si;hatt;et | hätt gekraacht |
| mir | hätte gekraacht |
| dir | hätt gekraacht |
| si | hätte gekraacht |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | kraach |
| Plural | kraacht |
Verbs conjugated like kraachen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old High German krahhōn, from Proto-West Germanic *krakōn. Cognate with German krachen, Dutch kraken, English crack. See: German, old spelling '
krachen', Dutch '
kraken', English '
crack'.
Sample Sentences