Nominal Forms
Infinitive gënnen
Past participle gegënnt
Indicative
Present
| ech | gënnen |
| du | gënns |
| hien;si;hatt;et | gënnt |
| mir | gënnen |
| dir | gënnt |
| si | gënnen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gegënnt |
| du | hues gegënnt |
| hien;si;hatt;et | huet gegënnt |
| mir | hu gegënnt |
| dir | hutt gegënnt |
| si | hu gegënnt |
Pluperfect
| ech | hat gegënnt |
| du | has gegënnt |
| hien;si;hatt;et | hat gegënnt |
| mir | hate gegënnt |
| dir | hat gegënnt |
| si | hate gegënnt |
Future I
| ech | wäert gënnen |
| du | wäerts gënnen |
| hien;si;hatt;et | wäert gënnen |
| mir | wäerte gënnen |
| dir | wäert gënnen |
| si | wäerte gënnen |
Future II
| ech | wäert gegënnt hunn |
| du | wäerts gegënnt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gegënnt hunn |
| mir | wäerte gegënnt hunn |
| dir | wäert gegënnt hunn |
| si | wäerte gegënnt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif gënnen |
| du | géifs gënnen |
| hien;si;hatt;et | géif gënnen |
| mir | géife gënnen |
| dir | géift gënnen |
| si | géife gënnen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gegënnt |
| du | häss gegënnt |
| hien;si;hatt;et | hätt gegënnt |
| mir | hätte gegënnt |
| dir | hätt gegënnt |
| si | hätte gegënnt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like gënnen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German günnen, from Old High German giunnan, from Proto-West Germanic *unnan. Cognate with German gönnen, Dutch gunnen. See: Middle High German '
günnen', Old High German 'giunnan', German, old spelling '
gönnen', Dutch '
gunnen'.
Sample Sentences