Nominal Forms
Infinitive focken
Past participle gefockt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | focken |
| du | focks |
| hien;si;hatt;et | fockt |
| mir | focken |
| dir | fockt |
| si | focken |
Preterite
Perfect
| ech | hu gefockt |
| du | hues gefockt |
| hien;si;hatt;et | huet gefockt |
| mir | hu gefockt |
| dir | hutt gefockt |
| si | hu gefockt |
Pluperfect
| ech | hat gefockt |
| du | has gefockt |
| hien;si;hatt;et | hat gefockt |
| mir | hate gefockt |
| dir | hat gefockt |
| si | hate gefockt |
Future I
| ech | wäert focken |
| du | wäerts focken |
| hien;si;hatt;et | wäert focken |
| mir | wäerte focken |
| dir | wäert focken |
| si | wäerte focken |
Future II
| ech | wäert gefockt hunn |
| du | wäerts gefockt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gefockt hunn |
| mir | wäerte gefockt hunn |
| dir | wäert gefockt hunn |
| si | wäerte gefockt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif focken |
| du | géifs focken |
| hien;si;hatt;et | géif focken |
| mir | géife focken |
| dir | géift focken |
| si | géife focken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gefockt |
| du | häss gefockt |
| hien;si;hatt;et | hätt gefockt |
| mir | hätte gefockt |
| dir | hätt gefockt |
| si | hätte gefockt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like focken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Probably a semantic variant of an earlier word meaning "to cheat, swindle, tease," related to Middle Dutch focken (“to swindle”), Middle Low German vocken (“to make a fool of someone”); compare also Dutch fokken (“to breed, fuck, tease”), all possibly derived from Proto-Germanic *fukkōną (“to strike, assail”). In this case, it would also be related to English fuck (“to defraud, fuck someone over”). See: Dutch '
fokken', Proto-Germanic '
*fukkōną', English '
fuck'.
Sample Sentences