Nominal Forms
Infinitive erophiewen
Past participle eropgehuewen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | hiewen erop |
| du | hiefs erop |
| hien;si;hatt;et | hieft erop |
| mir | hiewen erop |
| dir | hieft erop |
| si | hiewen erop |
Preterite
Perfect
| ech | hu eropgehuewen |
| du | hues eropgehuewen |
| hien;si;hatt;et | huet eropgehuewen |
| mir | hu eropgehuewen |
| dir | hutt eropgehuewen |
| si | hu eropgehuewen |
Pluperfect
| ech | hat eropgehuewen |
| du | has eropgehuewen |
| hien;si;hatt;et | hat eropgehuewen |
| mir | hate eropgehuewen |
| dir | hat eropgehuewen |
| si | hate eropgehuewen |
Future I
| ech | wäert erophiewen |
| du | wäerts erophiewen |
| hien;si;hatt;et | wäert erophiewen |
| mir | wäerte erophiewen |
| dir | wäert erophiewen |
| si | wäerte erophiewen |
Future II
| ech | wäert eropgehuewen hunn |
| du | wäerts eropgehuewen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert eropgehuewen hunn |
| mir | wäerte eropgehuewen hunn |
| dir | wäert eropgehuewen hunn |
| si | wäerte eropgehuewen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erophiewen |
| du | géifs erophiewen |
| hien;si;hatt;et | géif erophiewen |
| mir | géife erophiewen |
| dir | géift erophiewen |
| si | géife erophiewen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt eropgehuewen |
| du | häss eropgehuewen |
| hien;si;hatt;et | hätt eropgehuewen |
| mir | hätte eropgehuewen |
| dir | hätt eropgehuewen |
| si | hätte eropgehuewen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | hief erop |
| Plural | hieft erop |
Verbs conjugated like erophiewen
aushiewen,
behiewen,
enthiewen,
eraushiewen,
erhiewen,
erophiewen,
ervirhiewen,
hiewen,
iwwerhiewen,
ofhiewen,
ophiewen,
unhiewen,
verhiewen,
Translations
Etymology
Sample Sentences