Nominal Forms
Infinitive erofsetzen
Past participle erofgesat
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | setzen erof |
| du | setz erof |
| hien;si;hatt;et | setzt erof |
| mir | setzen erof |
| dir | setzt erof |
| si | setzen erof |
Preterite
Perfect
| ech | hu erofgesat |
| du | hues erofgesat |
| hien;si;hatt;et | huet erofgesat |
| mir | hu erofgesat |
| dir | hutt erofgesat |
| si | hu erofgesat |
Pluperfect
| ech | hat erofgesat |
| du | has erofgesat |
| hien;si;hatt;et | hat erofgesat |
| mir | hate erofgesat |
| dir | hat erofgesat |
| si | hate erofgesat |
Future I
| ech | wäert erofsetzen |
| du | wäerts erofsetzen |
| hien;si;hatt;et | wäert erofsetzen |
| mir | wäerte erofsetzen |
| dir | wäert erofsetzen |
| si | wäerte erofsetzen |
Future II
| ech | wäert erofgesat hunn |
| du | wäerts erofgesat hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgesat hunn |
| mir | wäerte erofgesat hunn |
| dir | wäert erofgesat hunn |
| si | wäerte erofgesat hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erofsetzen |
| du | géifs erofsetzen |
| hien;si;hatt;et | géif erofsetzen |
| mir | géife erofsetzen |
| dir | géift erofsetzen |
| si | géife erofsetzen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erofgesat |
| du | häss erofgesat |
| hien;si;hatt;et | hätt erofgesat |
| mir | hätte erofgesat |
| dir | hätt erofgesat |
| si | hätte erofgesat |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | setz erof |
| Plural | setzt erof |
Verbs conjugated like erofsetzen
asetzen,
aussetzen,
besetzen,
derbäisetzen,
dergéintsetzen,
drasetzen,
drusetzen,
duerchsetzen,
ëmsetzen,
entsetzen,
erofsetzen,
eropsetzen,
ersetzen,
ewechsetzen,
hanneschtsetzen,
iwwersetzen,
netzen,
nosetzen,
ofsetzen,
opsetzen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From erof- (“downwards”) + setzen (“to put”).
Sample Sentences