Nominal Forms
Infinitive entbannen
Past participle entbonnen
Indicative
Present
| ech | entbannen |
| du | entbënns |
| hien;si;hatt;et | entbënnt |
| mir | entbannen |
| dir | entbannt |
| si | entbannen |
Preterite
Perfect
| ech | hu entbonnen |
| du | hues entbonnen |
| hien;si;hatt;et | huet entbonnen |
| mir | hu entbonnen |
| dir | hutt entbonnen |
| si | hu entbonnen |
Pluperfect
| ech | hat entbonnen |
| du | has entbonnen |
| hien;si;hatt;et | hat entbonnen |
| mir | hate entbonnen |
| dir | hat entbonnen |
| si | hate entbonnen |
Future I
| ech | wäert entbannen |
| du | wäerts entbannen |
| hien;si;hatt;et | wäert entbannen |
| mir | wäerte entbannen |
| dir | wäert entbannen |
| si | wäerte entbannen |
Future II
| ech | wäert entbonnen hunn |
| du | wäerts entbonnen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert entbonnen hunn |
| mir | wäerte entbonnen hunn |
| dir | wäert entbonnen hunn |
| si | wäerte entbonnen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif entbannen |
| du | géifs entbannen |
| hien;si;hatt;et | géif entbannen |
| mir | géife entbannen |
| dir | géift entbannen |
| si | géife entbannen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt entbonnen |
| du | häss entbonnen |
| hien;si;hatt;et | hätt entbonnen |
| mir | hätte entbonnen |
| dir | hätt entbonnen |
| si | hätte entbonnen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | entbann |
| Plural | entbannt |
Verbs conjugated like entbannen
abannen,
bannen,
entbannen,
erëmgewannen,
gewannen,
iwwerwannen,
ofbannen,
ofgewannen,
opbannen,
spannen,
ubannen,
verschwannen,
verbannen,
verspannen,
zeréckgewannen,
zoubannen,
Translations
Etymology
From Middle High German entbinden, from Old High German intbintan, from Proto-Germanic *andabindaną; equivalent to ent- + bannen. Cognate with German entbinden, Dutch ontbinden, English unbind. See: Middle High German '
entbinden', Old High German 'intbintan', Proto-Germanic '
*andabindaną', German, old spelling '
entbinden', Dutch '
ontbinden', English '
unbind'.
Sample Sentences