bréngen – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive bréngen
Past participle bruecht

Cognates

Indicative

Present

ech	bréngen
du	bréngs
hien;si;hatt;et	bréngt
mir	bréngen
dir	bréngt
si	bréngen

Preterite

ech	bruecht
du	bruechts
hien;si;hatt;et	bruecht
mir	bruechten
dir	bruecht
si	bruechten

Perfect

ech	hu bruecht
du	hues bruecht
hien;si;hatt;et	huet bruecht
mir	hu bruecht
dir	hutt bruecht
si	hu bruecht

Pluperfect

ech	hat bruecht
du	has bruecht
hien;si;hatt;et	hat bruecht
mir	hate bruecht
dir	hat bruecht
si	hate bruecht

Future I

ech	wäert bréngen
du	wäerts bréngen
hien;si;hatt;et	wäert bréngen
mir	wäerte bréngen
dir	wäert bréngen
si	wäerte bréngen

Future II

ech	wäert bruecht hunn
du	wäerts bruecht hunn
hien;si;hatt;et	wäert bruecht hunn
mir	wäerte bruecht hunn
dir	wäert bruecht hunn
si	wäerte bruecht hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif bréngen
du	géifs bréngen
hien;si;hatt;et	géif bréngen
mir	géife bréngen
dir	géift bréngen
si	géife bréngen

Conjunctive II Perfect

ech	hätt bruecht
du	häss bruecht
hien;si;hatt;et	hätt bruecht
mir	hätte bruecht
dir	hätt bruecht
si	hätte bruecht

Simple Conjunctive II

ech	bréicht
du	bréichts
hien;si;hatt;et	bréich
mir	bréichen
dir	bréicht
si	bréichen

Imperative

Singular	bréng
Plural	bréngt

Verbs conjugated like bréngen

abréngen, bréngen, duerchbréngen, ëmbréngen, ënnerbréngen, erabréngen, erausbréngen, erbäibréngen, erëmbréngen, eriwwerbréngen, erofbréngen, eropbréngen, ervirbréngen, ewechbréngen, hannerbréngen, hanneschtbréngen, iwwerbréngen, nobréngen, ofbréngen, opbréngen, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

bring, to transport toward somebody/somewhere

Etymology

From Middle High German bringen, from Old High German bringan. Cognate with German bringen, English bring, Dutch brengen. See: Middle High German 'bringen', Old High German 'bringan', German, old spelling 'bringen', English 'bring', Dutch 'brengen'.