Nominal Forms
Infinitive bécken
Past participle gebéckt
Indicative
Present
| ech | bécke mech |
| du | bécks dech |
| hien;si;hatt;et | béckt sech |
| mir | bécken eis |
| dir | béckt iech |
| si | bécke sech |
Preterite
Perfect
| ech | hu gebéckt |
| du | hues gebéckt |
| hien;si;hatt;et | huet gebéckt |
| mir | hu gebéckt |
| dir | hutt gebéckt |
| si | hu gebéckt |
Pluperfect
| ech | hat gebéckt |
| du | has gebéckt |
| hien;si;hatt;et | hat gebéckt |
| mir | hate gebéckt |
| dir | hat gebéckt |
| si | hate gebéckt |
Future I
| ech | wäert bécken |
| du | wäerts bécken |
| hien;si;hatt;et | wäert bécken |
| mir | wäerte bécken |
| dir | wäert bécken |
| si | wäerte bécken |
Future II
| ech | wäert gebéckt hunn |
| du | wäerts gebéckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gebéckt hunn |
| mir | wäerte gebéckt hunn |
| dir | wäert gebéckt hunn |
| si | wäerte gebéckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bécken |
| du | géifs bécken |
| hien;si;hatt;et | géif bécken |
| mir | géife bécken |
| dir | géift bécken |
| si | géife bécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gebéckt |
| du | häss gebéckt |
| hien;si;hatt;et | hätt gebéckt |
| mir | hätte gebéckt |
| dir | hätt gebéckt |
| si | hätte gebéckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | béck dech |
| Plural | béckt iech |
Verbs conjugated like bécken
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
stoop, to bend the upper part of the body forward and downward
Etymology
From Middle High German bücken, ultimately from the root of béien (“to bend”). Compare German bücken, Dutch bukken. See: Middle High German '
bücken', German, old spelling '
bücken', Dutch '
bukken'.
Sample Sentences