Nominal Forms
Infinitive ausverkafen
Past participle ausverkaf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verkafen aus |
| du | verkeefs aus |
| hien;si;hatt;et | verkeeft aus |
| mir | verkafen aus |
| dir | verkaaft aus |
| si | verkafen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausverkaf |
| du | hues ausverkaf |
| hien;si;hatt;et | huet ausverkaf |
| mir | hu ausverkaf |
| dir | hutt ausverkaf |
| si | hu ausverkaf |
Pluperfect
| ech | hat ausverkaf |
| du | has ausverkaf |
| hien;si;hatt;et | hat ausverkaf |
| mir | hate ausverkaf |
| dir | hat ausverkaf |
| si | hate ausverkaf |
Future I
| ech | wäert ausverkafen |
| du | wäerts ausverkafen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausverkafen |
| mir | wäerte ausverkafen |
| dir | wäert ausverkafen |
| si | wäerte ausverkafen |
Future II
| ech | wäert ausverkaf hunn |
| du | wäerts ausverkaf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausverkaf hunn |
| mir | wäerte ausverkaf hunn |
| dir | wäert ausverkaf hunn |
| si | wäerte ausverkaf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausverkafen |
| du | géifs ausverkafen |
| hien;si;hatt;et | géif ausverkafen |
| mir | géife ausverkafen |
| dir | géift ausverkafen |
| si | géife ausverkafen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausverkaf |
| du | häss ausverkaf |
| hien;si;hatt;et | hätt ausverkaf |
| mir | hätte ausverkaf |
| dir | hätt ausverkaf |
| si | hätte ausverkaf |
Simple Conjunctive II
| ech | verkéif aus |
| du | verkéifs aus |
| hien;si;hatt;et | verkéif aus |
| mir | verkéifen aus |
| dir | verkéift aus |
| si | verkéifen aus |
Imperative
| Singular | verkaf aus |
| Plural | verkaaft aus |
Verbs conjugated like ausverkafen
akafen,
alafen,
auslafen,
ausverkafen,
duerchlafen,
ëmlafen,
entlafen,
eralafen,
erauslafen,
erëmkafen,
eroflafen,
eroplafen,
ewechlafen,
hanneschtlafen,
iwwerlafen,
kafen,
lafen,
nokafen,
nolafen,
ofkafen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences