Nominal Forms
Infinitive ausschreiwen
Past participle ausgeschriwwen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schreiwen aus |
| du | schreifs aus |
| hien;si;hatt;et | schreift aus |
| mir | schreiwen aus |
| dir | schreift aus |
| si | schreiwen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgeschriwwen |
| du | hues ausgeschriwwen |
| hien;si;hatt;et | huet ausgeschriwwen |
| mir | hu ausgeschriwwen |
| dir | hutt ausgeschriwwen |
| si | hu ausgeschriwwen |
Pluperfect
| ech | hat ausgeschriwwen |
| du | has ausgeschriwwen |
| hien;si;hatt;et | hat ausgeschriwwen |
| mir | hate ausgeschriwwen |
| dir | hat ausgeschriwwen |
| si | hate ausgeschriwwen |
Future I
| ech | wäert ausschreiwen |
| du | wäerts ausschreiwen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausschreiwen |
| mir | wäerte ausschreiwen |
| dir | wäert ausschreiwen |
| si | wäerte ausschreiwen |
Future II
| ech | wäert ausgeschriwwen hunn |
| du | wäerts ausgeschriwwen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeschriwwen hunn |
| mir | wäerte ausgeschriwwen hunn |
| dir | wäert ausgeschriwwen hunn |
| si | wäerte ausgeschriwwen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausschreiwen |
| du | géifs ausschreiwen |
| hien;si;hatt;et | géif ausschreiwen |
| mir | géife ausschreiwen |
| dir | géift ausschreiwen |
| si | géife ausschreiwen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgeschriwwen |
| du | häss ausgeschriwwen |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgeschriwwen |
| mir | hätte ausgeschriwwen |
| dir | hätt ausgeschriwwen |
| si | hätte ausgeschriwwen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schreif aus |
| Plural | schreift aus |
Verbs conjugated like ausschreiwen
andreiwen,
areiwen,
ausdreiwen,
ausreiwen,
ausschreiwen,
beschreiwen,
dreiwen,
derbäischreiwen,
ëmschreiwen,
ënnerdreiwen,
ënnerschreiwen,
erandreiwen,
erausdreiwen,
erëmdreiwen,
erofdreiwen,
eropdreiwen,
ewechdreiwen,
ewechreiwen,
hannerdreiwen,
hanneschtschreiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From aus- (“out-”) + schreiwen (“to write”).
Sample Sentences