Nominal Forms
Infinitive ausgoen
Past participle ausgaangen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ginn aus |
| du | gees aus |
| hien;si;hatt;et | geet aus |
| mir | ginn aus |
| dir | gitt aus |
| si | ginn aus |
Preterite
| ech | goung aus |
| du | goungs aus |
| hien;si;hatt;et | goung aus |
| mir | goungen aus |
| dir | goungt aus |
| si | goungen aus |
Perfect
| ech | si ausgaangen |
| du | bass ausgaangen |
| hien;si;hatt;et | ass ausgaangen |
| mir | si ausgaangen |
| dir | sidd ausgaangen |
| si | si ausgaangen |
Pluperfect
| ech | war ausgaangen |
| du | waars ausgaangen |
| hien;si;hatt;et | war ausgaangen |
| mir | ware ausgaangen |
| dir | waart ausgaangen |
| si | ware ausgaangen |
Future I
| ech | wäert ausgoen |
| du | wäerts ausgoen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgoen |
| mir | wäerte ausgoen |
| dir | wäert ausgoen |
| si | wäerte ausgoen |
Future II
| ech | wäert ausgaangen sinn |
| du | wäerts ausgaangen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgaangen sinn |
| mir | wäerte ausgaangen sinn |
| dir | wäert ausgaangen sinn |
| si | wäerte ausgaangen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausgoen |
| du | géifs ausgoen |
| hien;si;hatt;et | géif ausgoen |
| mir | géife ausgoen |
| dir | géift ausgoen |
| si | géife ausgoen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier ausgaangen |
| du | wiers ausgaangen |
| hien;si;hatt;et | wier ausgaangen |
| mir | wiere ausgaangen |
| dir | wiert ausgaangen |
| si | wiere ausgaangen |
Simple Conjunctive II
| ech | géing aus |
| du | géings aus |
| hien;si;hatt;et | géing aus |
| mir | géingen aus |
| dir | géingt aus |
| si | géingen aus |
Imperative
| Singular | géi aus |
| Plural | gitt aus |
Verbs conjugated like ausgoen
agoen,
ausgoen,
begoen,
dergéintgoen,
dertëschentgoen,
dohigoen,
duerchgoen,
duergoen,
ëmgoen,
ënnergoen,
entgoen,
eragoen,
erausgoen,
eriwwergoen,
erofgoen,
eropgoen,
erugoen,
ervirgoen,
ewechgoen,
goen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences