Noun: vinur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vinur |
| Sg. Def. | vinurin |
| Pl. Indef. | vinir |
| Pl. Def. | vinirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vinar |
| Sg. Def. | vinarins |
| Pl. Indef. | vina |
| Pl. Def. | vinanna |
Dative
| Sg. Indef. | vini |
| Sg. Def. | vininum |
| Pl. Indef. | vinum |
| Pl. Def. | vinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vin |
| Sg. Def. | vinin |
| Pl. Indef. | vinir |
| Pl. Def. | vinirnar |
Sample Sentences
-
Vinur, vinur sært tú meg gangi her í tokuni? (Friend, friend, do you see me walking here in the mist?) [2015, “Í Tokuni [In the mist]”, performed by Eivør:]
Nouns inflected like vinur
seyður,
skógur,
ástarfundur,
búskapur,
húsbúnaður,
tilburður,
tjóðskapur,
framburður,
boðskapur,
pingvinur,
avsláttur,
aðalfundur,
marknaður,
ritbúnaður,
landslutur,
úrskurður,
fyrimunur,
smálutur,
partabrævamarknaður,
átrúnaður, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse vinr, from Proto-Germanic *winiz, from Proto-Indo-European *wenh₁- (“to seek, desire, love, win”). See: Old Norse Nouns '
vinr'.
Translations