Noun: vika
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | vika |
| Sg. Def. | vikan |
| Pl. Indef. | vikur |
| Pl. Def. | vikurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | viku |
| Sg. Def. | vikunnar |
| Pl. Indef. | vika |
| Pl. Def. | vikanna |
Dative
| Sg. Indef. | viku |
| Sg. Def. | vikuni |
| Pl. Indef. | vikum |
| Pl. Def. | vikunum |
Accusative
| Sg. Indef. | viku |
| Sg. Def. | vikuna |
| Pl. Indef. | vikur |
| Pl. Def. | vikurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like vika
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse vika, from Proto-Germanic *wikǭ, from Proto-Indo-European *weyg- (“to bend, wind, turn, yield”). See: Old Norse Nouns '
vika'.
Translations