Noun: veðrur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | veðrur |
| Sg. Def. | veðrurin |
| Pl. Indef. | veðrir |
| Pl. Def. | veðrirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | veðrar |
| Sg. Def. | veðrarins |
| Pl. Indef. | veðra |
| Pl. Def. | veðranna |
Dative
| Sg. Indef. | veðri |
| Sg. Def. | veðrinum |
| Pl. Indef. | veðrum |
| Pl. Def. | veðrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | veðr |
| Sg. Def. | veðrin |
| Pl. Indef. | veðrir |
| Pl. Def. | veðrirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like veðrur
seyður,
skógur,
ástarfundur,
búskapur,
húsbúnaður,
tilburður,
tjóðskapur,
framburður,
boðskapur,
pingvinur,
avsláttur,
aðalfundur,
marknaður,
ritbúnaður,
landslutur,
úrskurður,
fyrimunur,
smálutur,
partabrævamarknaður,
átrúnaður, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse veðr, from Proto-Germanic *weþruz. Cognates include Gothic 𐍅𐌹𐌸𐍂𐌿𐍃 (wiþrus), Old English weþer and Old High German widar. See: Old Norse Nouns '
veðr', Gothic Nouns '
𐍅𐌹𐌸𐍂𐌿𐍃', Old English Nouns '
weþer'.
Translations