Noun: valur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | valur |
| Sg. Def. | valurin |
| Pl. Indef. | valir |
| Pl. Def. | valirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vals |
| Sg. Def. | valsins |
| Pl. Indef. | vala |
| Pl. Def. | valanna |
Dative
| Sg. Indef. | vali |
| Sg. Def. | valinum |
| Pl. Indef. | vølum; valum |
| Pl. Def. | vølunum; valunum |
Accusative
| Sg. Indef. | val |
| Sg. Def. | valin |
| Pl. Indef. | valir |
| Pl. Def. | valirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like valur
valur,
Etymology
From Old Norse valr (“the slain, the fallen”), from Proto-Germanic *walaz. See: Old Norse Nouns '
valr'.
Translations