Noun: vøkstur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vøkstur |
| Sg. Def. | vøksturin |
| Pl. Indef. | vøkstrir; vøkstir |
| Pl. Def. | vøkstrirnir; vøkstirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vakstrar; vakstar |
| Sg. Def. | vakstrarins; vakstarins |
| Pl. Indef. | vakstra; vaksta |
| Pl. Def. | vakstranna; vakstanna |
Dative
| Sg. Indef. | vøkstri; vøksti |
| Sg. Def. | vøkstrinum; vøkstinum |
| Pl. Indef. | vøkstrum; vøkstum |
| Pl. Def. | vøkstrunum; vøkstunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vøkstur; vøkst |
| Sg. Def. | vøksturin; vøkstin |
| Pl. Indef. | vøkstrir; vøkstir |
| Pl. Def. | vøkstrirnar; vøkstirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like vøkstur
vøkstur,
Etymology
From Old Norse vǫxtr (“growth”) (see for more information), from Proto-Germanic *wahstuz. See: Old Norse Nouns '
vǫxtr'.
Translations